กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝนตกหนักตลอดทั้งคืน
เมืองป๋อไห่แทบจะจมอยู่ใต้น้ำด้วยพายุฝนอันหาได้ยากครั้งนี้ น้ำฝนระบายไม่ทัน ขังนองตามท้องถนนจนท่วมหลังเท้า
อัครมหาเสนาบดีผังมุ่งหน้าไปยังจวนสกุลเผยเป็นอันดับแรก เขาน้อมกายคำนับโลงศพกว่ายี่สิบโลงด้วยความเคารพ
จากนั้นจึงนำราชโองการและพระราชหัตถเลขาของฝ่าบาท พร้อมด้วยรถม้าบรรทุก “ของกำนัลขอขมา” อีกสิบกว่าคัน ออกเดินทางพ้นประตูเมืองไป
อัครมหาเสนาบดีผังผู้จมอยู่ในความกลัดกลุ้ม ไม่ทันสังเกตเลยแม้แต่น้อยว่าที่ประตูเมืองมีทหารเฝ้าอยู่เพียงสิบกว่านายเท่านั้น
“คุณชายหกนำทัพออกไปตั้งแต่หนึ่งชั่วยามก่อนแล้ว” ทหารเฝ้าประตูเมืองกระซิบถามเสี่ยวมั่ว “พวกเราจะไปกันเมื่อไร”
เสี่ยวมั่วเอ่ยเสียงเบา “รออีกหน่อย พ้นวันนี้ไปแล้วค่อยไป ตบตาให้พ้นวันนี้ไปก่อน”