เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยเฟิงเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ราวกับเพิ่งเคยรู้จักเผยเซวียนเป็นครั้งแรก
เผยเซวียนส่งยิ้มหวานพลางมองกลับไป "ทำไมรึ ไม่รู้จักข้าแล้วหรืออย่างไร"
ริมฝีปากของเผยเฟิงขยับไหว อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
"เจ้าน่ะดีทุกอย่าง เสียแต่หัวโบราณไปหน่อย" เผยเซวียนสั่งสอนตักเตือนต่อด้วยน้ำเสียงของพี่สาวคนโต "นี่นับว่าดีกว่าแต่งงานแบบคลุมถุงชนตั้งเท่าไร สตรีใต้หล้าส่วนใหญ่กว่าจะรู้ว่าสามีหน้าตาเป็นเช่นไร ก็ต้องรอให้เปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวหลังแต่งงานแล้วทั้งนั้น"
"ตอนนี้ข้าไม่เพียงได้เห็นหน้าลวี่เอ้อร์หลาง หากหมั้นหมายกันแล้วก็ยังผัดผ่อนไปได้อีกหลายปีกว่าจะแต่ง ต่อให้ลวี่เอ้อร์หลางมีนิสัยเสียอันใด ข้าก็ยังมีเวลาถมเถที่จะอบรมบ่มนิสัยเขา"
"เช่นนี้ยังไม่ดีอีกหรือ"
นี่มันดียิ่งกว่าดีเสียอีก!