เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยชิงเหอสีหน้าราบเรียบ เอ่ยปากย้อนถาม "อัครมหาเสนาบดีผังเคยถามท่านแม่ทัพใหญ่จางกับสองพี่น้องตระกูลเมิ่งหรือไม่ว่าพวกเขามีแผนการอย่างไร"
อัครมหาเสนาบดีผังสะอึกไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ "เป็นตัวข้าเองที่วู่วาม แม่ทัพเผยอย่าได้ถือสาเลย"
เผยชิงเหอยิ้มบางๆ "ในฐานะขุนศึก ย่อมต้องรวบรวมไพร่พลตั้งมั่นรักษาการณ์ คุ้มกันชายแดน หรือไม่ก็นำทัพคุ้มกันเมืองหลวงเพื่อปกป้องราษฎร สรุปสั้นๆ คือไม่มีทางทอดทิ้งทัพสกุลเผยที่สร้างขึ้นมาด้วยหยาดเหงื่อแรงกายหลายปีเพื่อไปแต่งงานออกเรือนมีบุตรเป็นแน่ คำตอบนี้ อัครมหาเสนาบดีผังพอใจหรือไม่"
อัครมหาเสนาบดีผังหน้าหนาพอตัว หัวเราะหึๆ "แม่ทัพคิดเช่นนี้ ข้าก็เบาใจ บุตรชายของพวกขุนศึกเหล่านั้น ไหนเลยจะคู่ควรกับแม่ทัพเล่า"
เผยชิงเหอแค่นยิ้มเย็นในใจ