เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“น่าโมโหสิ้นดี!”
“เจ้าจางอวิ่นนั่น ตอนจะไปยังแหกปากปาวๆ บอกว่าวันหน้าอย่าได้ซมซานมาขอร้องที่หน้าประตูสกุลจางเชียว ถุย!” เผยเยี่ยนเหวี่ยงหมัดอย่างเคียดแค้น “หากไม่ใช่เพราะเจ้ากำชับไว้ละก็ วันนี้ข้าคงซัดหน้ามันจนเละไปแล้ว”
เผยชิงเหอยิ้มพลางเหลือบมองเผยเยี่ยน “แค่วันนี้เจ้าก็เก่งกาจองอาจพอแล้ว”
โทสะของเผยเยี่ยนมาไวไปไว จึงฉีกยิ้มกว้างอย่างกระหยิ่มใจทันที “นั่นก็จริง”
เผยเซวียนขมวดคิ้วบนดวงหน้าจิ้มลิ้ม “คนพวกนี้ตกลงแล้วมาทำอะไรกันแน่”
เผยชิงเหอยกมุมปาก “เรื่องนี้ยังไม่กระจ่างอีกหรือ ให้พวกบุรุษหนุ่มที่ยังไม่ออกเรือนในบ้านมาเข้าพบแม่ทัพหญิงอย่างข้า คิดจะแต่งข้าเข้าบ้าน เพื่อฮุบเอากองทัพสกุลเผยและดินแดนของตระกูลเผยไปอย่างชอบธรรมน่ะสิ”
เผยเซวียนทำหน้าพะอืดพะอม
เผยเยี่ยนพ่นเสียงถุยคำโต