กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เผยเยี่ยนมีสีหน้าตะลึงงัน ตาเบิกกว้าง ท่ามกลางเสียงหัวเราะครืนของฝูงชน นางหันไปมองเผยชิงเหอ "พี่หก หยางหวายไม่ได้เสียสติไปใช่หรือไม่!"
สิ้นคำพูดนี้ ใบหน้าคล้ำของหยางหวายก็ยิ่งแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเพราะโมโหหรืออับอาย
เผยชิงเหอกลั้นหัวเราะ สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง "ท่านแม่ทัพน้อยหยางกล้าเอาตัวเองมาเป็นเดิมพัน ตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้ากล้ารับหรือไม่แล้ว"
เผยเยี่ยนต่อให้ไม่ค่อยทันคนแค่ไหน ตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกว่ามีอะไรทะแม่งๆ "ช้าก่อน ข้าต้องคิดดูให้ดีก่อน ข้าแพ้ต้องเสียเสบียงหนึ่งพันต้าน เขาแพ้ต้องมาเป็นเขยแต่งเข้าของข้า… ดูไปดูมาไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ เขาก็ได้เปรียบเต็มประตูมิใช่หรือ"
หยางหวาย "…"
หยางหวายสูดหายใจเข้าลึกอย่างแรง เพื่อไม่ให้ตนเองโมโหจนล้มพับไปตรงนั้น