เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เว่ยอ๋องที่ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำ ชำเลืองมององค์รัชทายาทอย่างท้าทาย
องค์รัชทายาทสะกดโทสะในอก ขานรับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
จักรพรรดิเสี้ยวเหวินตรัสอีกว่า "ที่นี่มีฮองเฮากับเว่ยอ๋องอยู่เป็นเพื่อนเราก็พอแล้ว เจ้าเป็นรัชทายาท ต้องแบกรับภาระหนัก จัดการราชกิจให้เรียบร้อย ช่วยแบ่งเบาความกังวลให้เรา"
เหมือนดั่งเช่นเคย ไม่ว่าเขาจะทำได้ดีและรอบคอบเพียงใด ก็ไม่เคยได้รับคำชมเชยหรือการยอมรับ ในสายพระเนตรของจักรพรรดิเสี้ยวเหวิน มีเพียงสองแม่ลูกหลิวฮองเฮาเท่านั้น
องค์รัชทายาทสะกดกลั้นเพลิงพิโรธในใจ น้อมรับพระบัญชาด้วยความเคารพ แล้วถอยออกไป
ชั่วขณะที่ก้าวข้ามธรณีประตู องค์รัชทายาทหันขวับกลับมาทันที พลันสบเข้ากับมุมปากที่ยกขึ้นอย่างลำพองใจของเว่ยอ๋องพอดี
รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยและเหยียดหยาม
เสด็จพ่อฟื้นแล้ว