เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
องค์รัชทายาทเอ่ยเสียงขรึม "เสด็จพ่อเป็นโอรสสวรรค์แห่งต้าจิ้ง หากไม่ปรากฏพระองค์เป็นเวลานาน ใจคนย่อมปั่นป่วน วันนี้ทรงปรากฏพระองค์เพียงครู่เดียว ก็ช่วยให้ราชสำนักสงบลงได้รวดเร็ว"
"ข้าเองก็จำใจต้องทำเช่นนี้"
เว่ยอ๋องแค่นเสียงฮึ ไม่สนใจฟังคำพูดสวยหรูขององค์รัชทายาท เขาหันไปเรียกองครักษ์รูปร่างสูงใหญ่กำยำสองนายเข้ามา ช่วยกันพยุงจักรพรรดิเสี้ยวเหวินที่กำลังหน้ามืดตาลายกลับไปยังแท่นบรรทม
จักรพรรดิเสี้ยวเหวินหมดสติไปหลายวัน เพิ่งฟื้นขึ้นมาเมื่อเช้านี้ ลำพังสวมฉลองพระองค์มังกรไปประทับบนบัลลังก์ตรัสไม่กี่คำ ก็ผลาญเรี่ยวแรงไปจนหมดสิ้นแล้ว
พอล้มตัวลงบนแท่นบรรทมอีกครั้ง จักรพรรดิเสี้ยวเหวินก็ทรงหมดสติไปอีกครา
หลิวฮองเฮากับเว่ยอ๋องสองแม่ลูกร้อนรนดั่งมดบนกระทะร้อน
เทียบกันแล้ว องค์รัชทายาทกลับดูสงบนิ่งกว่ามาก