กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมหนาวยามต้นวสันต์ยังเหน็บหนาว แว่วเสียงกาดังมาตามสายลมราตรี
สถานีพักม้าแห่งนี้อยู่ห่างจากเมืองหลวงสามสิบหลี่ ยามปกติใช้รับรองผู้คนเข้าออก ผู้ที่มาพักแรมส่วนใหญ่ล้วนเป็นขุนนางชั้นสูงและผู้มีบรรดาศักดิ์
เมื่อนายกองซุนพาลูกน้องเข้าไปในสถานีพักม้า นายสถานีกลับไม่เห็นขุนนางฝ่ายบู๊ขั้นแปดอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย ยิ่งไม่ยินดีให้ครอบครัวขุนนางต้องโทษเข้าไปด้านใน จึงเอ่ยปากทันที "พวกเจ้าพักผ่อนในสถานีพักม้าได้ ส่วนครอบครัวนักโทษเนรเทศ ให้นอนข้างนอกสถานีเท่านั้น"
นายกองซุนเอ่ยปากหว่านล้อมสารพัด อีกทั้งยังยกป้ายของวังบูรพาขึ้นมาอ้าง นายสถานีจึงยอมอย่างเสียไม่ได้ อนุญาตให้สตรีตระกูลเผยเข้าไปพักแรมข้างในชั่วคราวหนึ่งคืน