บทที่ 95: โคตรเจ๋งโคตรเทพ

บทที่ 95: โคตรเจ๋งโคตรเทพ

อีกด้านหนึ่ง

กลางพื้นที่โล่งในป่าทึบ

ซูเสี่ยวหม่านยกปากกระบอกปืนขึ้นเล็กน้อย มองชิ้นส่วนโลหะที่ระเบิดกระจายกลางอากาศ ก่อนจะร่วงกราวลงในกองเลือด ใต้หน้ากากนั้นคิ้วของเธอขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

โดรนเหรอ?

ในแดนลี้ลับนี้มีของแบบนี้ได้ยังไง?

พลังพิเศษประเภทอัญเชิญ?

หรือเป็นสายลับที่พวกฆาตกรคลั่งซึ่งถูกสำนักงานพิทักษ์ไล่ล่าปล่อยออกมา?

ในช่วงเวลาไม่กี่วินาทีที่ซูเสี่ยวหม่านหยุดยิงและรีบครุ่นคิด

ฝูงสัตว์ที่ถูกอำนาจการยิงกดเอาไว้รอบด้านก็ฉวยช่องว่างนี้พุ่งกรูกลับเข้ามาทันที