เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 165 ดินระเบิดจนถึงที่สุด... ก็คือความทันสมัยรูปแบบหนึ่ง!
“ฮ่าๆๆ โอ๊ย หัวเราะจนปวดท้องไปหมดแล้ว เซี่ยตงเซิงคนนี้มาจากไหนกันเนี่ย ตัวตลกชัดๆ”
ต่อให้เป็นโหวเกอก็ยังไม่ตลกเท่าเขาเลยนะ เขาคิดออกมาได้ยังไงกัน
โดนจับได้คาหนังคาเขาไม่พอ ยังจะซัดทอดประธานสหกรณ์ออกมาอีก
คุณพระช่วย ฉันรู้สึกอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนีแล้ว
ให้ตายเถอะ ฉันรู้สึกว่าน่าอับอายจนแทบจะลงไปมุดดินหนีแล้ว เจอเขยแบบนี้ ก็นับว่าประธานสหกรณ์โชคร้ายจริงๆ...” หม่าเจี้ยนจวินตบขาหัวเราะจนตัวงอ
“นั่นสิ ฉันเองก็คิดแบบนั้นจริงๆ ตรรกะความคิดของเซี่ยตงเซิงคนนี้ สุดยอดไปเลย!”
“ตอนนี้ฉันนึกภาพออกเลยนะ ว่าตอนนั้นสีหน้าของประธานสหกรณ์จะเป็นยังไง
ต้องหน้านิ่งบึงตึง ชนิดที่ว่าดูไม่สบอารมณ์จนเหมือนจะห้อยไปถึงพื้นอยู่แล้วแหงๆ