0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 อย่ารีบเรียกฉันว่าพ่อ ฉันไม่มีลูกชายที่โง่เง่าแบบนาย

“เผลอแป๊บเดียว ลงชนบทมาได้หลายเดือนแล้ว พูดตามตรงใครบ้างล่ะจะไม่อยากกลับบ้าน”

“ฉันเองก็คิดถึงแม่ที่บ้านเหมือนกัน แต่การเดินทางไปกลับนี่มันน่าเหนื่อยใจจริง ๆ” เฝิงชุนเซิงเท้าคางถอนหายใจ

“ใจน่ะอยากกลับแต่กำลังไม่พอ อยากกลับนะ แต่ค่ารถยังไม่มีจ่ายเลย”

“จะกลับน่ะกลับได้ แต่พอกลับมาแล้วชีวิตคงได้อยู่อย่างอด ๆ อยาก ๆ แน่”

ยามค่ำคืนทุกคนมานั่งล้อมวงปรึกษากันว่าตกลงแล้วใครจะกลับบ้าน

เสิ่นเจี้ยนเซ่อที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กำลังนั่งเล่นปริศนาห่วงเก้าชั้นเป็นเพื่อนหว่านหว่าน