0117

⬢⬢⬢

ตอนที่ 117 แผ่นแป้งต้นหอมหมูสามชั้นกรอบหอมโรยงาถั่วลิสง

เสิ่นเจี้ยนเซ่อกล่าวทักทายเสร็จ ก็ถูกพ่อบุญธรรมเรียกตัวเข้าไปในห้อง

“เจี้ยนเซ่อ ฉันกำลังเตรียมจะไปหาเธออยู่พอดีเลย”

“พ่อบุญธรรม มีเรื่องอะไรจะให้ผมช่วยเหรอครับ เรื่องที่ขึ้นเขาไปล่าหมูป่าวันนี้หรือเปล่า”

“เรื่องนี้ฉันต้องขอบ่นเธอหน่อย ทำไมถึงได้ดื้อรั้นเอาแต่ใจขนาดนี้

หมูป่าพวกนั้นเยอะเหมือนจะเป็นภูเขาทั้งลูก ขืนล่าไม่สำเร็จได้ลำบากกันหมดแน่!” นานทีปีหนที่ซุนเหล่าเตียจะดุใคร นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เขาทำหน้าจริงจังใส่เสิ่นเจี้ยนเซ่อขนาดนี้

เสิ่นเจี้ยนเซ่อลูบจมูกตัวเองพลางตอบ “พ่อครับ ผมผิดไปแล้ว แต่นั่นมันหมูป่าทั้งฝูงเลยนะครับ พอให้เราได้กินกันไปจนจบช่วงเก็บเกี่ยวฤดูร้อนเลย”

งานเก็บเกี่ยวฤดูร้อนทั้งเหนื่อยทั้งลำบาก ผมก็แค่อยากช่วยให้คนในหมู่บ้านได้กินของอร่อยบำรุงกำลังกันบ้าง

ท้องอิ่มมีไขมันบ้าง เวลาทำงานจะได้มีแรง พวกมันวิ่งเข้ามาหาผมถึงที่เอง ผมจะปล่อยให้หลุดมือไปได้ยังไง ใครปล่อยไปคนนั้นก็ไอ้ขี้ขลาดแล้ว!