กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 116 ชำแหละหมูป่าแบบเป้าติง
แม่หมีช่วยพวกเขาถลกหนังด้วยกัน กรงเล็บแหลมคมกรีดลงบนหนังหมูป่าเพียงทีเดียว
ผิวหนังกับเนื้อแยกออกจากกันในชั่วพริบตา ทำเอาทุกคนที่มองดูถึงกับตะลึง
“มิน่าล่ะคนเฒ่าคนแก่ถึงพูดกันว่า หมีดำน่ะอย่าไปหาเรื่องมัน
วันนี้ได้เห็นกับตาแล้ว ไม่ได้พูดเกินจริงเลย ถ้ากรงเล็บนี้ตะปบเข้าใส่เรา คงได้หนังเปิดเนื้อแตกเป็นแน่”
“หมูพวกนี้พอไหม?” มารดาเสิ่นหันมาถามคำหนึ่ง
“คนละตัว จะไม่พอได้ยังไง กินกันได้สักเท่าไหร่เชียว
อากาศร้อนแล้ว เนื้อก็เก็บไม่ได้นาน ต่อให้หมักเอาไว้
อากาศร้อนแบบนี้ เดี๋ยวก็เน่าเสีย” เหยาชุนเยียนขมวดคิ้ว แค่หมูตัวเดียวนี้พวกเขาก็ต้องเสียแรงหมักตั้งนาน