0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 87 สมบัติที่ชาวเกาะทิ้งไว้ในขุนเขาเมื่อปีก่อน

หลังจากรอจนฝนซาลงเล็กน้อย เสิ่นเจี้ยนเซ่อก็รีบเก็บข้าวของที่จะนำขึ้นเขาอย่างคล่องแคล่ว

เขาจัดแจงสวมชุดกันฝนและรองเท้าบูท เตรียมพร้อมเต็มอัตราศึก แล้วติดตามตูนวาจื่อหลบเข้าไปในป่าลึก

ฝนที่ตกหนักมาทั้งคืนชะล้างร่องรอยทั้งหมดในหุบเขาไปจนเกือบหมดสิ้น

หากไม่ใช่เพราะตูนวาจื่อมีจมูกที่ไวต่อกลิ่น จนสามารถหาตำแหน่งของแม่หมีเจอ พวกเขาคงต้องหลงทางอยู่ในป่าเป็นแน่

เมื่อพบแม่หมี แม่หมีกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ตรงจุดที่พวกเขาใช้ย่างเนื้อกันเป็นประจำ ใบหน้าแสดงสีหน้าเคร่งเครียดขณะมองไปไกล

“แม่หมี แม่หมี!”