กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 เจ้าหมาใหญ่! ฉันก็ให้ทองนายได้เช่นกัน!
ตลอดคืนไร้ฝัน การนอนหลับครั้งนี้ทำให้เสิ่นเจี้ยนเซ่อรู้สึกสบายและเต็มอิ่มอย่างยิ่ง
เหล่าเยาวชนปัญญาชนห้องข้าง ๆ ส่งเสียงดังจนถึงดึกดื่นค่อนคืนถึงได้ยอมสงบปากสงบคำลง
เสิ่นเจี้ยนเซ่อเข้านอนดึก พอตื่นขึ้นมาก็สะดุ้งสุดตัว รู้สึกผิดสังเกต
ตามหลักแล้วเสียงนกหวีดเรียกออกไปทำงานควรจะดังขึ้นตั้งนานแล้ว
เขามองดูนาฬิกาข้อมือ เห็นว่าเป็นเวลาแปดโมงครึ่งแล้ว แต่ภายในห้องยังคงมืดสลัวและหม่นหมอง
ไม่มีแสงแดดจัดส่องผ่านเข้ามาเลย
เสิ่นเจี้ยนเซ่อปลดม่านเตียงออก แต่เมื่อเปิดออกดูภายในห้องก็ยังคงมืดสนิท
เสียงฝนตกปรอย ๆ ดังกระทบลงบนถนนหินกรวด