กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 55 ยามดึกในฝัน เต้นรำบนหลุมศพเนี่ยนะ?
การไปตลาดนัดไม่มีรถรับส่ง
ต้องเดินไปเอง ตลาดนัดที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปราวสามกิโลเมตร ใช้เวลาเดินประมาณครึ่งชั่วโมง
ระหว่างทาง สามารถเห็นชาวบ้านจับกลุ่มเดินไปด้วยกันสองสามคน
บรรดาหญิงสาวโพกศีรษะด้วยผ้าคลุมไหล่ ด้านหลังสะพายตะกร้า หากลูกของตนยังเล็ก
ก็จะจับพวกเขาใส่ในตะกร้าโดยตรง เด็กคนไหนง่วงก็นอนหลับอยู่ในตะกร้านั่นเลย
สะลึมสะลือ ส่ายหัวไปมา
ส่วนใหญ่เป็นหญิงสาวที่พาลูกมา แทบไม่เห็นผู้ชายเลย
“ฉันยังไม่เคยไปตลาดนัดเลยนะ ป้าชาวอีสานเหนือพวกนี้ตัวสูงจัง ไหล่กว้างเอวหนาเชียว...” จูซิ่วอิงพึมพำเบา ๆ สองสามคำ