0054

⬢⬢⬢

ตอนที่ 54 ร่มแดง ก้านขาว กินเข้าไปแล้วไปนอนในโลงด้วยกัน ปีหน้าค่อยเกิดเป็นร่มใหม่

เสิ่นเจี้ยนเซ่อเดินตามแม่หมีมุดเข้าไปในป่า เข้าสู่พื้นที่ชั้นกลางของภูเขา

ป่าชั้นกลางหนาทึบยิ่งกว่า ไม่เหมือนกับป่าชั้นนอกที่เป็นเนินเขาลาดชันเตี้ย ๆ ที่นี่ต้นไม้ซ้อนทับกันหนาแน่นจนบังท้องฟ้า มีแต่ต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่าน

กวาดสายตามองไปทางไหนก็เจอแต่เงาดำ

เมื่อตามแม่หมีเข้าสู่ป่า รอบกายก็เงียบสงัด มีเพียงเสียงนกร้องเป็นครั้งคราว

บางทีอาจเป็นเพราะกลิ่นอายอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวหมี ระหว่างทางกลับไม่พบสัตว์ป่าตัวไหนเลย

“แม่หมี นี่จะพาผมไปไหนน่ะ”

“ลูกชายตัวโต แม่จะสอนเจ้าล่าสัตว์! เจ้ารอแม่แป๊บนึงนะ แม่จะไปเอาของหน่อย”