ตอนที่ 166 ต้องรบ

ตอนที่ 166 ต้องรบ

“ฮ่องเต้ที่จิ้นหยางพึ่งพาไม่ได้ ฮองเฮาก็กำเริบเสิบสาน เขาไม่มีปัญญาประทานชีวิตความเป็นอยู่อันสุขสบายให้เจ้าหรอก หากเจ้าต้องการ ข้าสามารถช่วยให้เจ้ายืนหยัดอย่างมั่นคงในวังหลังของเขา ให้กำเนิดองค์ชายอย่างแท้จริง เจ้าจะได้เป็นท่านแม่ของจักรพรรดิองค์ใหม่รุ่นถัดไป มิใช่เป็นเพียงพระสนมเล็ก ๆ”

ภายในเรือนพักเงียบสงัดไร้สรรพเสียง มีเพียงสตรีสองนางยืนประจันหน้ากัน

มีลี่มิได้มีความคิดจะเชื้อเชิญให้เหราอันนั่งลง เหราอันจึงจำต้องยืนอยู่เช่นนั้น

เสียงแค่นหัวเราะดังแว่วขึ้นในห้องโถงด้านในอันเงียบเชียบ มีลี่เข้าใจกระจ่างแจ้ง “แต่ฮ่องเต้ผู้นี้ ก็เป็นเพียงฮ่องเต้หุ่นเชิดอีกคนที่พวกเจ้าเชิดชูขึ้นมามิใช่หรือ”

เหราอันยิ้มเยาะ “จะหุ่นเชิดหรือไม่หุ่นเชิดเล่า ขอเพียงมีความสามารถ อำนาจใครแย่งชิงมาได้ย่อมเป็นของผู้นั้น ขอเพียงในงานเลี้ยงนี้มีที่นั่งของเจ้า แม้แรกเริ่มสุรารสเลิศกับอาหารเลิศรสจะไม่ถูกแบ่งปันให้เจ้า ภายหลังก็ย่อมมีโอกาสคว้าเอาสิ่งที่เราต้องการมาครองจนได้”

“ที่เจ้าบอกว่าขอเพียงแทรกตัวเข้าไปในงานเลี้ยงได้ก็จะมีโอกาสช่วงชิงอาหารบนโต๊ะ แต่ที่นั่งของเจ้า ก็เป็นเพียงสิ่งแถมพกของอำนาจกษัตริย์และบุรุษเท่านั้น ต่อให้ก้าวจากสถานะรัฐบริวารขึ้นสู่ที่นั่งประธานได้ แล้วคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่ตรงนั้นจะเปลี่ยนไปหรือ ลูกสาวของข้ายังต้องเดินซ้ำรอยเดิมอีกงั้นหรือ”