ตอนที่ 155 เขตแดนเหนือ

ตอนที่ 155 เขตแดนเหนือ

ยามที่รางวัลประจำปีส่งมาถึงซั่วโจว ลู่จี้ยังคงฝึกทหารอยู่

ว่านอู๋จิ้นสั่งให้คนไปตามนาง นางเพิ่งก้าวเข้ากระโจม พอถูกไอร้อนจากเตาถ่านพัดผ่าน ใบหน้าที่แดงก่ำเพราะลมทรายก็ยิ่งแดงจนคันยุบยิบ นางยกมือถูหน้าอันแห้งผากอย่างลวก ๆ สายตาเหลือบไปเห็นคนที่ดูท่าทางเป็นโหวกวน จึงรีบผลักเฮ่อเอ๋อร์หวงที่เดินตามหลังมาติด ๆ ให้ออกไปข้างนอกทันที จนเกือบจะผลักเด็กน้อยที่นับวันยิ่งตัวหนาทึบผู้นี้ไม่ไหว

เฮ่อเอ๋อร์หวงถอยหลังไปอย่างรู้ความ แม้นางจะติดลู่จี้เป็นพิเศษ แต่กลับหวาดกลัวว่านอู๋จิ้นอยู่ไม่น้อย ทั้งที่คนมากมายบอกว่าผู้บัญชาการฝ่ายขวาท่านใหม่ผู้นี้มีท่วงทีสง่างามยิ่ง มองเผิน ๆ ดูละม้ายบัณฑิตนักศึกษา แต่นางมักรู้สึกเสมอว่าเพียงคนผู้นี้ปรายตามอง ก็รู้ได้กระทั่งว่าวันนี้นางกินแป้งทอดไปกี่สิบแผ่น นางจึงกลัว

กลางฤดูเหมันต์เช่นนี้ว่านอู๋จิ้นก็ยังมิยอมวางพัดหางศึกในมือลง อีกทั้งเขายังกลัวความหนาว อ่างไฟวางอยู่ใกล้เสียจนขนพัดขนนกถูกลนไหม้เกรียมไปรอบหนึ่ง เขาส่งยิ้มให้เฮ่อเอ๋อร์หวง ทำเอาเด็กน้อยที่แอบมองอยู่ตรงรอยต่อกระโจมสะดุ้งโหยงแล้วหันหลังหนีไปทันที

โหวกวนที่ยืนอยู่ในกระโจมเห็นลู่จี้เข้ามา จึงเอ่ยเรียก “แม่ทัพลู่”

ลู่จี้กุมหมัดคารวะ “ลำบากแล้ว ฝ่าบาททรงส่งจดหมายมาหรือ”

“ส่งรางวัล และส่งจดหมายด้วยขอรับ”