ตอนที่ 147 สันหลัง

ตอนที่ 147 สันหลัง

ภายในประตูเมืองลั่วหยาง การเข่นฆ่าในศึกนองเลือดระเบิดขึ้น กองกำลังซุ่มโจมตีโผล่ออกมาจนหมดสิ้น ไพร่พลที่หยวนเสวียนนำทัพมาก็เตรียมพร้อมรับศึกอยู่ก่อนแล้วเช่นกัน

ห่างกันเพียงไม่กี่สิบวัน เลือดก็ย้อมบันไดทอดยาวอีกครา

เบื้องหน้าพระราชวัง เฮ่อฉงมองดูกองกำลังพิทักษ์ที่ทะลักออกมาจากประตูตำหนัก เพียงกวาดสายตาปราดเดียว ก็จำหน้าคุ้นเคยได้ไม่น้อย อีกทั้งจำนวนคนยังไม่ครบถ้วน

เขานึกในใจว่าแย่แล้ว ทหารที่อยู่ตรงประตูเมื่อครู่กลับดูแปลกหน้ากว่า หรือว่าตรงประตูต่างหากที่เป็นกองซุ่มโจมตี

เฮ่อฉงขมวดคิ้วตวาดว่า “กองทหารรักษาวังฝ่ายขวา ปลดอาวุธและเกราะของพวกเขาเสีย คนที่เหลือจงรีบกลับไปประตูเมืองเพื่อปกป้ององค์หญิง”

เขาลงจากหลังม้าเป็นคนแรก ฟันดาบเข้าใส่แม่ทัพบัญชาการกองกำลังพิทักษ์ที่เห็นได้ชัดว่าเพิ่งเข้ารับตำแหน่งใหม่

ณ โถงตะวันออกตำหนักไท่จี๋ องครักษ์เงาที่ซุ่มซ่อนมาตลอดท่ามกลางความเงียบงันอันยาวนาน พลันสังเกตเห็นแสงอัคคีที่แทรกผ่านลำแสงตะวัน

กองซุ่มโจมตีนึกในใจว่าไม่เข้าที ยามพุ่งเข้าไปในโถงตะวันออก กลับเห็นเพียงลิ้นเปลวเพลิงที่แลบเลียออกมาจากกรงรมกำยาน

พวกเขาเงยหน้ามองสตรีที่ดูแปลกตาด้านใน ตวาดเสียงกร้าวว่า “ผู้ใด”