กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 146 ราชโองการสืบทอด
ยามที่กองทัพใหญ่เคลื่อนพลตามขบวนเกียรติยศออกจากเมือง หยวนเสวียนกำลังยืนตระหง่านอยู่เหนือกำแพงเมืองจินยงเฉิง
จั่งซุนสิงสวมเกราะศึกเต็มยศ “การจัดวางกำลังขององค์หญิง ข้ามิกล้าสอดปาก ทว่าแม่ทัพบัญชาการหลียังต้องเดินทัพอีกครึ่งวันจึงจะมาถึง พระองค์กลับดึงดันจะตีเมืองด้วยตนเอง ทั้งยังให้จื่อเยี่ยนมุ่งหน้าไปพิธีใหญ่บวงสรวงสวรรค์ แต่พระองค์ต่างหากเล่าที่เป็นผู้สมควรไปร่วมพิธีใหญ่บวงสรวงสวรรค์ เพื่อกอบกู้วิกฤตและสังหารโจรฉีกับจักรพรรดิเทียมมากที่สุด”
“อีกทั้ง... หลายวันก่อนที่ประตูเมืองโกลาหล ข้าหาได้ใส่ใจว่าทหารส่วนตัวของมู่จื่อจางมีมากน้อยเพียงใด ยามยืนอยู่บนหอสังเกตการณ์ฝึกซ้อมรบในสองสามวันนี้ เขาเพียงสนับสนุนฮ่องเต้องค์ถัดไปมาโดยตลอด ทว่าขุนนางคนสำคัญที่ทุ่มเทแรงกำลังของคนทั้งตระกูลเพื่อผลักดันขึ้นมา จะยินยอมก้มหัวอยู่ใต้ผู้อื่นได้อย่างไร จื่อจางย่อมมีไพ่ตายแน่นอน”
“ข้ารู้แล้ว” หยวนเสวียนฟังคำของจั่งซุนสิงอย่างเรียบเฉย นางรู้ว่าเขาเกรงว่านางจะปะทะเข้ากับไพ่ตายที่มู่ว่างทิ้งไว้ในเมืองหลวงโดยตรง ถึงอย่างไรมู่ว่างก็รู้จักกับนางมาหลายปี เข้าอกเข้าใจนางเป็นอย่างดี อีกทั้งขุมอำนาจที่ตระกูลมู่ทิ้งไว้ในเมืองหลวงยังหยั่งรากลึกกว่านางนัก