ตอนที่ 133 จวนเจียนแตก

ตอนที่ 133 จวนเจียนแตก

หนึ่งราตรีนี้ฟ้าดินพลิกคว่ำ ดึงความมืดมิดให้ยืดยาวออกไปอย่างยิ่ง

ราษฎรในเมืองลั่วหยางยังคงไม่รู้เรื่องรู้ราว ทว่าราษฎรแห่งจินยงเฉิงกลับคล้ายร่วงหล่นลงสู่แดนชำระ

ต้าโจวแต่เดิมผงาดขึ้นมาได้ด้วยการทำศึกเข่นฆ่าแย่งชิง ยึดครองใต้หล้าไว้ได้ครึ่งหนึ่ง ครั้นรุ่งเรืองขึ้นทีละน้อย แม้จะนิยมการยุทธ์เพียงใด ก็จำต้องโอนอ่อนตามกระแส ฟื้นฟูสรรพสิ่ง ทำกสิกรรมและค้าขาย ทว่าชนเผ่าทางเหนือที่ยอมสวามิภักดิ์ต่อต้าโจวและเหล่าครัวเรือนทหารหกตำบลทหารกลับยังคงรักษากลิ่นอายดั้งเดิมในวันวานไว้ดังเก่า—ยามเหยียบย่างไปหนใดล้วนแผ่นดินแดงไกลพันลี้

ดินและน้ำอันอุดมสมบูรณ์แห่งจงหยวนได้หล่อเลี้ยงให้จินยงเฉิงเล็ก ๆ กลายเป็นดินแดนอันมั่งคั่งเช่นกัน

กองม้าชั้นยอดแห่งชนเผ่าตระกูลฉีคือหมาป่าดุร้ายที่ฉีป๋อสิงเลี้ยงดูเอาไว้ ย่อมต้องการกินเลือดกลืนเนื้อ

ฉางเล่ออ๋องจมดิ่งอยู่ในความเจ็บปวดจากการสูญเสียสหายสนิทที่คบหากันมาแต่วัยเยาว์จนไม่อาจถอนตัว ได้แต่พร่ำพึมพำซ้ำ ๆ ว่า “มาสายไปแล้ว มาสายไปแล้ว”

ทว่ามู่ว่างกลับตระหนักถึงความไม่ชอบมาพากล

สรรพเสียงภายนอกดังเกินไปแล้ว