ตอนที่ 131 หย่งหนิง

ตอนที่ 131 หย่งหนิง

เยว่ฉงรู้มาโดยตลอดว่าเมื่อขุนนางติดตามนายแล้ว ภายภาคหน้าศีรษะของตนย่อมมิใช่ของตนอีกต่อไป ขอเพียงเจ้านายเริ่มเพลี่ยงพล้ำ ศีรษะที่หลุดก่อนเพื่อนย่อมเป็นสุนัขรับใช้เช่นพวกเขานี่เอง

ทว่าเขาไม่เคยมีช่วงเวลาใดที่รู้สึกว่าศีรษะของตนแขวนอยู่บนเข็มขัดเช่นนี้มาก่อนเลย

เรื่องนี้เป็นเพราะพวกตนทำงานกันได้ไม่ดี

“ผู้ใดจะไปคาดคิดเล่าว่าภายในตำหนักพระสนมจะมีทางลับอยู่ด้วย”

เยว่ฉงถูท้ายทอยด้วยความร้อนรน เหงื่อเปียกชุ่มเต็มฝ่ามือ ทว่ากลับยังรู้สึกหนาวเหน็บ

วังเหนือมิใช่สถานที่ที่โหวกวนจะลอบสืบหรือย่างกรายเข้าไปได้โดยง่าย โหวกวนคนใดจะกล้าสอดแนมที่พำนักของพระสนมเล่า

กระทั่งหยวนเสวียนที่ถูกกักขังอยู่ในวังเหนือหลายปีก็ยังไม่ล่วงรู้

ยามนี้แม้ได้รับคำสั่งก็ยังไม่กล้าบุกค้นทั่วทั้งวังเหนือโดยพลการ

หลิวเหวินจวินกับหมิงเหอสบตากัน เรื่องบางเรื่อง มีเพียงพวกนางลงมือทำจึงจะเหมาะสม