ตอนที่ 112 ปฏิเสธครั้งแรก

ตอนที่ 112 ปฏิเสธครั้งแรก

ยามที่ฮ่องเต้ประทับลงบนที่นั่งประธาน หยวนเสวียนก็ยืนอยู่ข้างพระแท่นของเขาตามสถานการณ์

อย่างน้อยก็มิได้นั่งลงไปตรง ๆ ในใจของหยวนอี๋พลันบังเกิดความโล่งอกอย่างประหลาดขึ้นมา หาได้มีความตระหนกโกรธแคี้ยวเช่นในตอนแรกเมื่อคืนวานอีกต่อไป

เมื่อคืนวานเริ่มจากสุราและสมุนไพรที่ไทเฮากับนางอภิบาลหลวงหวังส่งมา ต่อมาก็เป็นแม่นางน้อยประหลาดพิกลผู้นั้นส่งเสียงร้องตวาดหยุดชาพิษของเสนาบดีสวี ฮ่องเต้กระจ่างแจ้งแก่ใจอย่างถ่องแท้แล้วว่าบัดนี้ตนเองตกอยู่ในวงล้อมศัตรูรอบด้าน ในวังแห่งนี้ทุกคนล้วนอยากให้เขาตาย

ตลอดทั้งคืนเขาไม่กล้าดื่มน้ำแม้แต่หยดเดียว ตอนเช้าก็ไม่กล้ากินอะไรแม้แต่น้อย บัดนี้มองดูจอกหยกบนโต๊ะยาวอันคุ้นเคย ด้วยความเคยชินจึงคิดจะยกขึ้นมา ทว่ากลับรีบวางลงอย่างรวดเร็ว ตัวสั่นงันงก มิกล้าเชื่อใจผู้ใดทั้งสิ้น

หยวนอี๋รู้สึกว่าตนผู้เป็นบุคคลที่สูงศักดิ์ที่สุดในใต้หล้ากลับต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากที่สุดในใต้หล้า ทว่าเขากลับลืมไปว่าหยวนเสวียนในกาลก่อนก็ผ่านพ้นมาเช่นนี้เหมือนกัน

หรือจะกล่าวว่า สถานการณ์ของหยวนเสวียนในตอนนั้นน่าเวทนากว่าเขาในยามนี้ร้อยเท่าพันทวี ฮ่องเต้กระทั่งตายก็ยังคงเป็นฮ่องเต้ ทว่าองค์รัชทายาทที่ถูกปลดหาได้เป็นองค์รัชทายาทอีกต่อไปไม่

ไทเฮาคุมขังนางไว้นานกว่าสามปี หนึ่งพันกว่าวันคืน สำรับอาหารและยาเครื่องดื่มสามพันกว่ามื้อ ทุกมื้อล้วนแขวนอยู่บนความเป็นความตายที่มิอาจล่วงรู้