ตอนที่ 110 ตัวจริง

ตอนที่ 110 ตัวจริง

เพียงหนึ่งราตรี ผืนฟ้าปฐพีพลันแปรเปลี่ยนครั้งใหญ่หลวง

ฮ่องเต้ยังมิได้ปรากฏพระองค์ ทว่าเหล่าขุนนางกลับมารอคอยกันแต่เช้าตรู่ ย่ำเท้าลงบนพื้นดินที่เมื่อไม่กี่ชั่วยามก่อนยังเปรอะเปื้อนรอยเลือด ต่างคนต่างใจเต้นระทึก สบตากันไปมา หากมิใช่ขอบตาแดงก่ำ ก็ใต้ตาหมองคล้ำ ชัดเจนว่าล้วนมิได้นอนหลับอย่างสงบสุขเลยสักคน

เหยียนป๋ออันกำพระราชโองการไว้แน่น พลางก้าวเดินตัวสั่นงันงกมุ่งหน้าไปยังโถงประธานตำหนักไท่จี๋ รู้สึกเพียงแข้งขาอ่อนเปลี้ย

เขาเห็นเจิ้งเจียเดินออกมาจากวังเหนือด้านหลังแต่ไกล อดมิได้ที่จะลูบหน้าลูบคอของตนเอง ในใจชั่งน้ำหนักคำนวณผลได้ผลเสียมิหยุดหย่อน

เจิ้งเจียต้องเตรียมการมาเป็นอย่างดีแน่

เหยียนป๋ออันสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพลานี้เจิ้งเจียยังมิทันเดินเข้ามาใกล้ เขาหมุนตัวมองรอบทิศอยู่ตรงนั้น แล้วพลันเหลือบไปเห็นคนของโหวกวนที่ก้าวเข้ามาจากนอกวัง

ขุนนางฝ่ายหน้าแทบไม่มีผู้ใดเคยเห็นหน้าค่าตาของแม่ทัพบัญชาการโหวกวน มีเพียงเขาที่โชคดีเคยพานพบอยู่สักคราสองครา จึงจำได้ว่านั่นคือเยว่ฉง

นึกอยากจะซอยเท้าวิ่งรี่เข้าไปหา ทว่าก็ยังสะกดกลั้นไว้ได้

เขาสาวเท้าอย่างรวดเร็วไปเบื้องหน้าผู้บัญชาการฝ่ายซ้ายผู้นี้ แล้วกระซิบเสียงเบา “แม่ทัพบัญชาการเยว่รู้เรื่องการยกเลิกข้อห้ามค้าเกลือนั่นหรือไม่”