เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 102 กรงแตก
ควันดำลอยพวยพุ่งขึ้นสู่อากาศ ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก คนกลุ่มหนึ่งเดินสวนกระแสฝูงชนที่วิ่งหนีอย่างโกลาหล จนมาถึงหน้าบ้านเรือนที่วุ่นวายปั่นป่วน
ผู้คนในเขตชุมชนนี้ต่างพากันวิ่งออกมานอกเรือน เพลิงมิได้ลุกไหม้รุนแรงนัก เพียงแต่กลุ่มควันดูน่ากลัวยิ่ง ไม่นานก็ถูกดับลง ทว่าภายในกลับถูกคนของจวนองค์หญิงบุกเข้าไปแล้วจนตกอยู่ในความสับสนอลหม่าน
รถม้าของติงเฉวียนและขบวนรถขององค์หญิงใหญ่แล่นบดทับแผ่นหินเขียวตามกันมาติด ๆ แทบจะในเวลาเดียวกัน
ด้วยความตื่นตระหนก น้ำเสียงของติงเฉวียนจึงแหลมสูงขึ้นมาราวกับกรีดร้อง “เหตุใดจึงวุ่นวายเช่นนี้! วันวานสั่งสอนพวกเจ้าอย่างไร! ต่อให้ข้างในไฟไหม้จริง ก็อย่าได้ปล่อยให้คนนอกบุกเข้าไปชนกระแทกเหล่าคนงามได้!”
คนเฝ้าประตูที่ถูกคว้าตัวมาซักถามมีเหงื่อผุดพรายเม็ดโป้งราวกับเมล็ดถั่ว “ก่อนหน้านี้คนของจวนองค์หญิงมาทวงให้พวกเราส่งตัวสองคนงามซิวหรงและจัวฮวา พวกเราไม่ยอมจึงเกิดการปะทะกันที่หน้าประตูใหญ่ ไม่รู้เพราะเหตุใด จู่ ๆ เรือนหลังก็เกิดเพลิงลุกไหม้ขึ้นมา พวกเราที่ออกมารับมือจึงต้องหันกลับไปดับไฟ ด้วยเหตุนี้ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้คนของจวนองค์หญิงบุกเข้าไปได้ขอรับ”
หน้าหลังล้วนเกิดความวุ่นวาย การป้องกันย่อมหย่อนยานลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต่อให้เป็นกำแพงเหล็ก หากทหารประจำจวนองค์หญิงร่วมมือกับโหวกวน ย่อมหาช่องโหว่บุกทะลวงเข้าไปได้เสมอ