เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 101 เครื่องมือ
ในช่วงคิมหันตฤดู ม่านกระโจมที่แขวนไว้ในห้องล้วนเปลี่ยนเป็นผ้าแพรบางดุจหมอก มิได้เหมือนคนทั่วไปในยามนี้ที่ติดเพียงม่านกระโจมไว้มุมหนึ่ง จากห้องโถงจนถึงห้องชั้นในมีผ้าแพรทอดตัวลงมาจากคันทวยเกือบเจ็ดถึงแปดชั้น ถึงกระนั้น ยืนอยู่นอกโถงก็ยังสามารถมองเห็นเรือนร่างอันสะโอดสะองของหญิงสาวเบื้องหลังม่านแพรซ้อนชั้นเหล่านั้นได้
ม่านลูกปัดห้าสีถูกเลิกขึ้นอย่างกะทันหัน จี้หยกที่ห้อยลงมาพลอยแกว่งไกว กระทบเข้ากับจอนผมของหญิงสาวที่ก้าวเข้ามาอย่างรีบร้อน
คนที่เดินวนไปมาอยู่ข้างในพลันรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวตรงประตูในเวลาเดียวกัน นางจึงก้าวข้ามผ่านม่านแพรหลายชั้นเดินออกมาข้างนอก เมื่อมองเห็นคนชัดเจนแล้วจึงระบายลมหายใจโล่งอกในคราแรก จากนั้นฝีเท้าก็เร่งเร็วขึ้นอีกนิด จนเกือบจะสะดุดเสื่อช้างขอบผ้าไหมทอผืนหนาใต้ฝ่าเท้าล้มลง
นางขมวดคิ้ว ดวงตางดงามทั้งคู่แม้จะเปี่ยมด้วยความกลัดกลุ้มทว่าก็ยังชวนมอง “นี่ก็เป็นวันที่สามแล้ว ที่เจ้าพูดมาน่ะ จะได้ผลจริงหรือ วันนี้ข้ายังต้องดีดบรรเลงหมิงเฟยออกจากด่านอีกหรือไม่”