บทที่ 107: เล่นน้ำเช่นนี้

บทที่ 107: เล่นน้ำเช่นนี้

บริเวณแม่น้ำและริมฝั่งแห่งนี้ไม่มีมนุษย์อสูรอื่นอยู่พอดี

เหยียนเยว่ถอดรองเท้าหนังสัตว์ออก สะบัดโยนไปริมฝั่ง แล้วเดินเท้าเปล่าลงน้ำ

สายน้ำเย็นฉ่ำทำให้นางตื่นเต็มตาขึ้นมาในทันที ความร้อนบนใบหน้าก็ลดลงไปไม่น้อย

เมื่อเห็นนางลงน้ำ เสวี่ยก็ก้มเก็บรองเท้าหนังสัตว์ของนางขึ้นมา พลางเร่งฝีเท้าตามลงน้ำ

เหยียนเยว่รู้ว่าเขาตามอยู่ด้านหลัง จึงแทบไม่ได้หยุดฝีเท้า ยังคงเดินลึกเข้าไปในสายน้ำเรื่อย ๆ

เมื่อน้ำเพิ่งท่วมถึงน่อง เสวี่ยก็เดินมาข้างกายนาง มือหนึ่งคว้าท่อนแขนของนางไว้ อีกมือโอบเอวนาง

เมื่อเดินต่อไปอีก น้ำก็ท่วมถึงหน้าอกในพริบตา เหยียนเยว่สัมผัสได้ทันทีถึงแรงโยกไหวจากคลื่นน้ำที่ผลักดันร่างกาย

นางกอดเอวเสวี่ยไว้ ไม่คิดจะเดินลึกเข้าไปอีกแล้ว