บทที่ 106: นางชอบเช่นนี้ แต่ไม่กล้าพูด

บทที่ 106: นางชอบเช่นนี้ แต่ไม่กล้าพูด

ทันทีที่มนุษย์อสูรแพนด้ากล่าวจบ ก็ถูกสายตาสามคู่จับจ้องเขม็ง

บรรยากาศพลันเย็นเยียบลงในชั่วพริบตา

โม่เจ๋อไล่ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “การเข้าไปอยู่ในเมืองชั้นในมีข้อดีอันใด?”

หางตาเรียวยาวของซิงเยวียนเลิกขึ้นเล็กน้อย รากฟันคันยุบยิบ

เขาอยากตะปบเจ้าสักสองทีให้หายแค้นจริง ๆ

เสวี่ยเองก็ไม่พอใจเช่นกัน

มนุษย์อสูรในนครหมื่นอสูรล้วนเจ้าเล่ห์เกินไป ถึงกับเกลี้ยกล่อมนายหญิงแห่งคู่ครองของพวกเขาให้รับสามีมนุษย์อสูรคนใหม่

มนุษย์อสูรแพนด้ารู้สึกเย็นวาบที่แผ่นหลัง “ก็ไม่ใช่ว่าต้องเกลี้ยกล่อมให้เจ้าเลือกสามีมนุษย์อสูรในนครหมื่นอสูรเสียหน่อย ที่นี่ไม่เคยบังคับเพศเมีย”

“ส่วนข้อดีของการเข้าเมืองชั้นในนั้น แน่นอนว่าย่อมมีมากมาย”