บทที่ 89: พวกเขาล้วนต้องการอ้อมกอด

บทที่ 89: พวกเขาล้วนต้องการอ้อมกอด

ราตรียิ่งลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ

ภายในถ้ำเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง มนุษย์อสูรหลายคนมารวมตัวกัน

เมื่อเพศเมียของบ้านไม่อยู่ พวกเขาจึงไม่ได้ก่อไฟด้วยซ้ำ

อย่างไรเสีย สายตาของมนุษย์อสูรยามอยู่ในความมืดก็ดีเยี่ยมอยู่แล้ว

โม่เจ๋อโยนเนื้อดิบสองสามชิ้นลงในชามไม้ของลูกหมี ภายในถ้ำจึงมีเพียงเสียงลูกหมีเคี้ยวเนื้อดังจั๊บ ๆ

เวลาที่รอคอยช่างยาวนาน จนกระทั่งพวกเขาได้ยินความเคลื่อนไหวอันคุ้นเคย

ทันทีที่ได้ยินสัญญาณลับ ฉือจิ้นก็แทบรอไม่ไหว รีบมุดออกจากถ้ำ

ถ้ำที่ซิงเยวียนหาไว้นั้นซ่อนเร้นเป็นอย่างดี ทว่าปากถ้ำกลับคับแคบยิ่งนัก ฉือจิ้นจึงต้องคืนร่างเป็นมนุษย์ แล้วเบียดตัวแนบผนังออกมาอย่างทุลักทุเล

ดูเหมือนพวกเขาจะไม่เคยอึดอัดคับข้องถึงเพียงนี้มาก่อน