บทที่ 87: ความรู้สึกของพวกเขา นางยอมรับไว้ทั้งหมด

บทที่ 87: ความรู้สึกของพวกเขา นางยอมรับไว้ทั้งหมด

“ที่นี่ปลอดภัยกว่า”

เซียวเหิงหักใบไม้กว้างมาหลายใบอย่างลวก ๆ แล้วมัดเข้าด้วยกัน ปักไว้กับหน้าผาหิน ทำเป็นที่กำบังแดดอย่างง่าย

เหยียนเยว่นั่งอยู่ตรงนั้น ความร้อนแผดเผาจากแสงแดดเหนือศีรษะพลันหายไปทันที

“ตัวตนของโม่เจ๋อถูกเปิดเผยแล้ว ย่อมก่อให้เกิดความวุ่นวายขึ้นไม่น้อย มนุษย์อสูรจากชนเผ่าใกล้เคียงคงกำลังค้นหาอยู่แถวนี้ พวกเราค่อยกลับไปทีหลัง”

เพราะอย่างไรเสีย เขตแลกเปลี่ยนสินค้าก็เป็นเขตปลอดภัยร่วมกันของชนเผ่าเหล่านี้ เมื่อมีมนุษย์อสูรพเนจรปรากฏตัวที่นี่ เกรงว่าช่วงนี้ทุกคนคงไม่กล้าไปแลกเปลี่ยนสิ่งของที่เขตแลกเปลี่ยนสินค้าอีก

แม้แต่ถ้ำใกล้เคียงที่พอใช้พักผ่อนได้ มนุษย์อสูรเหล่านั้นก็คงค้นหาจนครบทุกแห่ง