บทที่ 41: สันดานของมนุษย์อสูรพเนจร

บทที่ 41: สันดานของมนุษย์อสูรพเนจร

เหยียนเยว่ไม่อาจต้านทานความกระตือรือร้นของฉือจิ้นได้ จึงทำได้เพียงประคองใบหน้าของเขาไว้ด้วยสองมือ

นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้สัมผัสโครงหน้าของพวกเขาอย่างละเอียดถึงเพียงนี้

ปลายนิ้วของนางไล้ผ่านสันกระดูกคิ้วที่อิ่มเต็มและคมชัด ก่อนเลื่อนลงมายังสันจมูกโด่งตรง แนวโหนกแก้มคมชัดเป็นสัน เส้นริมฝีปากเด่นชัด ใบหน้าทั้งหมดมีโครงกระดูกได้รูป ลุ่มลึกและมีมิติ