บทที่ 40: ขอรางวัล

บทที่ 40: ขอรางวัล

เหยียนเยว่ตาบอด ทว่าประสาทการได้ยินแม่นยำ มือก็ว่องไว

นางคว้าข้อมือฉือจิ้นไว้ทันที ใบหน้าร้อนผ่าว “สกปรก อย่าเปิดนะ”

นี่เป็นผ้าอนามัยที่ใช้แล้วเชียวนะ!

ฉือจิ้นไม่ได้เปิด เพียงแอบยกขึ้นมาสูดดมตรงปลายจมูก

ไม่ได้สกปรกเสียหน่อย ทั้งยังหอมกรุ่นไปด้วยกลิ่นกายของเพศเมียตัวน้อย

ฉือจิ้นเริ่มคิดอยากเก็บมันไว้เป็นของตนเอง

เช่นนี้ยามออกไปข้างนอก เขาก็ยังสัมผัสกลิ่นอายของเพศเมียตัวน้อยได้ทุกเมื่อ

เหยียนเยว่คล้ายจะเดาความคิดของฉือจิ้นออก นางตกใจจนรีบแย่งก้อนเต้าหู้เล็ก ๆ กลับคืนมา

“โม่เจ๋อ”