บทที่ 26: ไม่ใช่หมอผีรักษาโรค แต่เป็นหมอผีพิษ

บทที่ 26: ไม่ใช่หมอผีรักษาโรค แต่เป็นหมอผีพิษ

โม่เจ๋อยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนหันไปล้างถ้วยชาม

ถือเสียว่าเพศเมียตัวน้อยกำลังป้อนอาหารให้เขา เพื่อดูแลแขนที่บาดเจ็บของเขาก็แล้วกัน

เหยียนเยว่ฟังเสียงล้างถ้วยชามที่ดังอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ความร้อนบนใบหน้าจึงค่อยๆ ลดลง

ตรงข้ามกันนั้น แมวขาวตัวใหญ่หรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ก่อนจะเลียอุ้งเท้าหน้าช้าๆ สองครั้ง ลิ้นสีชมพูเปียกชื้นลูบผ่านขนสีขาวสะอาด ท่วงท่าทั้งเชื่องช้าและเกียจคร้าน

ซิงเยวียนเพิ่งตื่น ก็เห็นฉากที่เพศเมียกำลังป้อนอาหารให้โม่เจ๋อเข้าพอดี

ที่แท้หากได้รับบาดเจ็บ ก็จะได้ใกล้ชิดกับเพศเมียตัวน้อยใจอ่อนสินะ

ช่างเป็นโอกาสอันดีจริงๆ!