กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เป็นอะไรไปครับ สาวสวย ต้องการให้ช่วยไหม?” เซียวสิงอวิ๋นแสร้งทำเป็นคนแปลกหน้า เดินโซซัดโซเซเข้าไป ท่าทางเหมือนวัยรุ่นเกเร...ชายหนุ่ม
“ต้องการค่ะ ผู้ชายคนนี้ตอแยฉันตลอด ทั้งวันเอาแต่จะขอเพิ่มวีแชต ฉันไม่ตกลง เขาก็ไม่ยอมไปไหน” สวี่ฉิงราวกับเจอผู้ช่วยชีวิต วิ่งมาข้างเซียวสิงอวิ๋นอย่างตื่นตระหนก คว้าแขนข้างหนึ่งของเขาไว้ หลบอยู่ข้างหลังเขา
ชายคนนั้นตะโกนด้วยน้ำเสียงอาลัยอาวรณ์ว่า “สวี่ฉิง อย่าทำเป็นเล่นเลย เราเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน ผมอยากเพิ่มวีแชตคุณมันผิดตรงไหน? สามปีแล้ว ความรู้สึกที่ผมมีต่อคุณเป็นยังไง คุณไม่รู้หรือ?”
“ไม่รู้ค่ะ แต่ฉันมีธุระ ต้องไปจริง ๆ แล้ว คุณอย่ามาตอแยอีก” สวี่ฉิงปฏิเสธอย่างชัดเจน