กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หูกั๋วเฉียงรู้สึกเหมือนกลืนแมลงวันเข้าไปทันที อึดอัดเป็นพิเศษ
ในใจมีคำหยาบเล็ก ๆ เป็นแสนคำ งงมากว่าเซียวสิงอวิ๋นทำไมเหมือนเปลี่ยนเป็นคนละคน จะหน้าด้านก็หน้าด้านขึ้นมาทันที?
สองพันหยวนไม่ใช่เงินหรือไง?
ตัวเองมีสิทธิ์อะไรไปออกเงินแทนเขา?
ไอ้สารเลวนี่ฟังไม่ออกหรือไงว่าผมพูดแบบนั้นเพราะจงใจเยาะเย้ยเขา?
คิดอยู่ครู่หนึ่ง หูกั๋วเฉียงตอบว่า “@เซียวสิงอวิ๋น ดูท่าเพื่อนร่วมชั้นเก่าช่วงนี้กิจการไม่ดีเลยนะ ขนาดเงินกินข้าวยังไม่มีเลย”
เซียวสิงอวิ๋นพูดในกลุ่มว่า “ใช่แล้ว แย่มาก ๆ เลย จึงต้องให้หัวหน้าห้องช่วยสงเคราะห์หน่อยไงล่ะ เอาเป็นว่า ออกซองอั่งเปาใหญ่ ๆ ก่อน ช่วยโปรดสัตว์สักครั้งเป็นไง?”