ตอนที่ 229 บทสรุปบริบูรณ์

งานเลี้ยงรอบกองไฟ มีผู้คนมาร่วมงานมากมาย

ลู่ซานแบกเครื่องเล่นและบันทึกเทป สวมแว่นตากันแดดทรงตาคางคกไว้บนศีรษะ จูงมือหวังอี๋ซิน มุดเข้าไปในฝูงชนร้องรำทำเพลง คนกลุ่มหนึ่งขยับตัวโยกย้ายตามเสียงเพลง ดูไม่ต่างจากเหล่ามารระบำรำฟ้อน

เสียงดังเกินไป ลู่ชวนและเฉิงเหมียวเหมี่ยวจึงพาเด็ก ๆ ถอยห่างออกมาหน่อย เสี่ยวไป๋ถือถังใบเล็ก เดินตามหลังลุงรอง อยากจะเก็บเปลือกหอยบนหาดทราย

เฉิงเหมียวเหมี่ยวอุ้มเสี่ยวอวี๋ เดินตามหลังพวกเขาไปอย่างเอื่อยเฉื่อย พลางมองดูจันทร์กระจ่างที่ลอยขึ้นเหนือทะเล ก้มหน้าพูดกับลู่อวี่ไป๋ว่า “พอโตขึ้นนายอย่าดื้อดึงขนาดนี้นะ เปลืองแรงพ่อแม่จริง ๆ”

ลู่ชวนได้ยินประโยคนี้ก็ไม่หันหลังกลับไป “เปลืองแรงพ่อแม่ที่ไหน เปลืองแรงลุงต่างหาก!”

เฉิงเหมียวเหมี่ยวยิ้ม “ใครใช้ให้นายเต็มใจเองล่ะ”

ลู่ชวนยกเท้าขึ้น เตะก้นของลู่เสี่ยวไป๋เบา ๆ หนึ่งที เด็กน้อยซวนเซ ล้มลงบนหาดทรายดังตุบ

ทั้งลู่ชวนและเฉิงเหมียวเหมี่ยวต่างเงียบกริบ

ลู่เสี่ยวไป๋หันกลับมา แววตาลุกเป็นไฟ “คุณลุง! ฉันยังเด็กอยู่นะ! คุณลุงไปตีพ่อฉันสิ!”

ลู่ชวนรีบดึงเขาขึ้นมา ปลอบโยนว่า “ได้ ๆ ลุงรู้แล้ว เดี๋ยวหันไปก็ซัดเขาเลย ทิ้งนายไว้ให้ลุงอีกแล้วใช่ไหม เด็กดี?”