เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สายตาและการกระทำของลู่เจียงเป็นเช่นนี้
เสิ่นเนี่ยนปรายตามองเขาแวบหนึ่ง “พอก่อนเลย อย่าคิดว่าฉันเป็นลูกสาวซื่อบื้อของนาย ที่เอาลูกอมเม็ดเดียวมาหลอกล่อก็ยอมแล้ว”
ลู่เจียงไม่ได้ตอบคำ รวบตัวเธอเข้ามากอดไว้โดยตรง ก้มหน้าลงไปจุมพิตเธอ ปลายเท้าของเสิ่นเนี่ยนเหยียบบนหลังรองเท้าของเขา เขย่งปลายเท้าขึ้น สองแขนโอบรอบเอวของเขา เธอชอบความรักใคร่หลงใหลที่เขามีให้
ท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง เงาร่างอันแนบแน่นทอดลงบนพื้นทรายปนหิน เสียงร้องอุทานของเด็กจากที่ไกล ๆ พลันทำให้นกเคียงคู่ตกใจบินหนีไปอีกครา
วิลล่าหลายหลังในสวนชมคลื่นตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้เป็นวันสุดสัปดาห์ ทั้งสามครอบครัวต่างก็ย้ายมาพักที่นี่
เสิ่นเนี่ยนเพิ่งก้าวเข้าประตูบ้าน หวังอี๋ซินก็รีบปรี่เข้ามาต้อนรับ “พี่เนี่ยนพี่เนี่ยน พี่รีบโทรกลับหาลู่เหอหน่อยเร็ว! เขาบอกว่าเขาทำนาฬิกาของคนอื่นพังไปเรือนหนึ่ง อะไรกันโรเล็กซ์นี่แหละ อีกฝ่ายจะให้เขาชดใช้ตั้งหลายหมื่นหยวน!”
“ฉันรู้ว่านาฬิกายี่ห้อนี้แพง แต่ก็ไม่คิดว่าจะแพงขนาดนี้!”
จ้าวกุ้ยเซียงฟังแล้วก็ร้อนรนขึ้นมาทันที “อะไรกัน! นาฬิกาเรือนเดียวตั้งหลายหมื่นหยวน? เขาโดนคนหลอกแล้วมั้ง! เงินหลายหมื่นหยวนนั่นซื้อรถบ้านเราได้ทั้งคันแล้วนะ!”