กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในบ้านมีแค่สามคน ตรงไหนก็เงียบสงบไปหมด
อยู่ในห้องครัวสามารถได้ยินเสียงพูดคุยเบา ๆ ของเสิ่นเนี่ยน
เสิ่นหวยชิงกำลังล้างชาม สีหน้าเคร่งขรึม “ถ้าเขาทำตัวให้มันได้เรื่อง ลูกชายแท้ ๆ ของพวกเราฉันจะไม่สนใจได้ยังไง”
“แต่เธอดูสิ่งที่เขาทำสิ! คนเป็นพ่อแท้ ๆ กลับเอาเด็กตัวเองมาประชดประชัน เขาเป็นพ่อภาษาอะไรกัน! เรื่องอะไรฉันต้องยอมก้มหัวให้เขา ฉันสิคือพ่อ!”
คำว่าพ่อนี่
ยังเป็นคำแทนตัวเองที่เสิ่นหวยชิงเคยใช้สมัยหนุ่ม ๆ ติงหลิงได้ยินก็หัวเราะ “ถือว่าเห็นแก่หลานชายทั้งสองคน ได้ไหมล่ะ คุณโทรหาเขาหน่อยเถอะ”