ตอนที่ 176 ตั้งแผงขายของก่อน

ฟางชิงสุ่ยพอได้ยินว่าเป็นพี่สาวโทรมา คนก็วิ่งแน่บจนไม่เห็นแม้แต่เงา

นานสองนานไม่เห็นฟางชิงซานมาตามหา และคนก็ยังไม่กลับมา เขาจึงแอบย่องออกมาอีกครั้ง

เรือนซาหลิ่วเป็นบ้านชั้นเดียวแบบโบราณสีเทาแกมแดงเรียงเป็นแถว ๆ สี่ด้านของกำแพงลานบ้านปลูกต้นหลิวทรายทนแล้งไว้เต็ม กิ่งก้านหนาทึบ ลมทรายจะแรงแค่ไหนก็พัดทะลุกำแพงลานบ้านเข้ามาไม่ได้

ฟางชิงสุ่ยเพิ่งเดินออกมา ก็มีคนเอ่ยกับเขา

“พี่ชายนายรับสายแล้วร้องไห้ ชิงสุ่ยเอ๋ย! ช่วยเกลี้ยกล่อมพี่ชายนายหน่อย ออกจากบ้านมาได้ห้าหกปีแล้วกระมัง กลับไปเถอะนะเด็กเอ๋ย”

“ใช่แล้ว อย่าไปแง่งอนกับพ่อแม่เลย”

ลุง ๆ ป้า ๆ ต่างพากันเกลี้ยกล่อม “กลับไปดูสักหน่อยเถอะ”