ตอนที่ 175 ให้ฉันโดยไม่เหลือสักสตางค์เดียว

ลู่เจียงเดินไปส่งหูถูที่หน้าประตู พอกลับมาที่ห้องเล่นบิลเลียด เสิ่นเนี่ยนก็เริ่มแทงลูกแล้ว

กี่เพ้าติดกระดุมจีนพื้นดำลายในตัวสวมอยู่บนร่างเธอ เน้นทรงอกอิ่มผายและเอวคอดกิ่ว บนพื้นไม้ เท้าขาวผ่องบอบบางคู่นั้นเหยียบลงไป ปลายเท้าเขย่งแตะพื้น

ภายใต้สายตาเร่าร้อนของเขา เสิ่นเนี่ยนจึงแทงพลาดไปหนึ่งไม้ เธอเงยหน้าขึ้นมาถลึงตาใส่ “มองอีกจะควักลูกตาคุณออกมา!”

ลู่เจียงเดินเข้าไปหาอย่างไม่ใส่ใจ “เธอตัดใจทำลงก็ควักสิ”

เขาหยิบไม้คิวข้าง ๆ โน้มตัวลงไป แล้วหันหน้ามายิ้มตาพราวใส่เธอ “พระเดชพระคุณต้องใช้ควบคู่กัน เขาพูดกันแบบนี้ใช่ไหม”

เสิ่นเนี่ยน “ไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไรกัน”