เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รีบนอนกันแต่หัวค่ำเถอะ ในความฝันมีทุกสิ่งทุกอย่าง
ในถังขยะข้างเตียง มีซองกระดาษใบเล็ก ๆ ทิ้งอยู่ชิ้นหนึ่ง
ลู่เจียงแนบชิดร่าง กระซิบข้างหูภรรยา “เนี่ยนเนี่ยน ฉันเองก็จะมุ่งหน้าไปหาเธอเสมอ”
เสิ่นเนี่ยนมองเขาด้วยดวงตาที่คลุมด้วยม่านหมอก มองความรักลึกซึ้งและความทะนุถนอมในแววตาของเขา เงยหน้าขึ้นไปหอมแก้มเขา พร้อมเอ่ยให้กำลังใจ “รักษามาตรฐานนี้ต่อไปนะ”
ลู่เจียงหลุดขำ “ยัยตัวแสบไร้หัวใจ”
เสิ่นเนี่ยนทิ้งตัวลงบนเตียงพลางหัวเราะ “คนเนรคุณ คนเนรคุณ นายคอยดูเถอะ ฉันจะคลอดแบบนี้ให้นายอีกคนหนึ่ง”
ลู่เจียงลุกขึ้น จุมพิตหน้าผากเธอ “จะร่วมมือกับบริษัทสื่อสารพลังอิทธิฤทธิ์เทพอัสนีได้หรือไม่ เรื่องนี้เธอกับครูไม่ต้องยื่นมือเข้ามายุ่ง ฉันจัดการเอง”
เสิ่นเนี่ยนคิดดูแล้วก็ตอบรับ “ตกลง”
หากไม่ต้องให้พวกเธอยื่นมือเข้าแทรกแซง แท้จริงแล้วยิ่งดีกว่า