กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
นอกหน้าต่างมีฝนโปรยลงมา เสียงสายฝนพรำเบา ๆ
ลู่เจียงประทับรอยจูบลงบนหน้าผากของเสิ่นเนี่ยน “ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติดีกว่า พอถึงคราวมีเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เธอก็จะรู้เองว่าต้องรับมือยังไง ขี่รถทางไกลกลับบ้านเหรอ”
เสิ่นเนี่ยนใช้มือข้างเดียวโอบรอบคอเขา เงยหน้าขึ้นกัดปลายคางเขาเบา ๆ “นายสนใจมากเลยเหรอ”
ลู่เจียงก้มมองเธอ “เธอไม่สนใจเหรอ”
เสิ่นเนี่ยนยิ้มพลางพยักหน้า “สนใจสิ แต่เรื่องความปลอดภัยนายต้องตรวจสอบอีกรอบ เส้นทางก็ต้องลองสอบถามพวกกองขนส่งในแต่ละมณฑลดู แล้วก็ต้องไปแจ้งลงทะเบียนที่สำนักความมั่นคงสาธารณะด้วย ทางที่ดี... พกอาวุธไปด้วย”
เธอมองลู่เจียงแล้วยิ้ม “นายเข้าใจความหมายของฉัน”