ตอนที่ 118 คารวะฉันเป็นอาจารย์ด้วยกัน

โคมไฟในห้องเล่นบิลเลียดส่องแสงสว่างนวลตา โอบล้อมร่างของคนทั้งสองเอาไว้ในแสงไฟ

คนหนึ่งนั่งคนหนึ่งยืน ไม่รู้ว่าขยับเข้ามาใกล้กันตั้งแต่เมื่อไหร่ ลู่เจียงวางไม้คิว ใช้มือข้างหนึ่งค้ำบนผิวโต๊ะแล้วโน้มตัวลงมา “เธอช่วยวิเคราะห์หน่อย ได้ไหม”

รูปโฉมงดงามอยู่ตรงหน้า

ลมของนครเซินอบอุ่น พัดจนผิวคนดูขาวขึ้นมาอีกหลายส่วน ดวงตาของเขาลึกล้ำ เครื่องหน้าคมคายชัดเจน ด้านนอกเสื้อเชิ้ตสีขาวสวมทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำ เสิ่นเนี่ยนชอบซื้อเสื้อผ้าให้เขาตั้งแต่หัวจรดเท้า เขารูปร่างสูงใหญ่ กล้ามเนื้อแน่นตึง ไม่ว่าเสื้อผ้าแบบไหนพออยู่บนตัวเขาก็ดูดีไปหมด ยามสวมชุดทางการยิ่งดูเท่เป็นพิเศษ

เวลานี้ ผู้ชายคนนี้ก็อยู่ในบ้านของเธอ

เสิ่นเนี่ยนวางมือทาบบนบ่าของเขา ดวงตาเป็นประกายใสกระจ่างมองจากล่างขึ้นบน ก่อนจะหยุดนิ่งลงในแววตาของเขา

“ในที่สุดก็ได้อยู่กินฉันสามีภรรยาแล้ว”