กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเนี่ยนไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับการพัฒนาชนบทใหม่มากนัก
แต่เมื่อก่อนตอนที่เธอไปท่องเที่ยว เคยเห็นสถาปัตยกรรมแบบฮุยที่งดงามกลมกลืนกันอยู่ไม่น้อย เป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงาม ชวนมองอย่างยิ่ง
เธอยื่นภาพวาดฝีมือตัวเองใบหนึ่งให้แก่โจวโฮ่วเต๋อ
เป็นภาพวาดสีน้ำภาพหนึ่ง ฝีมือระดับเด็กประถม ไม่นับว่าเป็นมืออาชีพ แต่โดดเด่นตรงที่มีสภาวะแห่งเจตจำนง บ้านเรือนอันเป็นระเบียบ สะพานเล็กสายน้ำไหล บรรยากาศที่พึงมีไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่อย่างเดียว
โจวโฮ่วเต๋อรับมา มองแล้วมองอีก ก่อนถาม “ที่นี่คือที่ไหนหรือ”
เสิ่นเนี่ยนยิ้มเล็กน้อย “อาจจะเป็นอนาคตของโจวเจียเฉียว ฉันดูแล้ว คนในหมู่บ้านหลายครอบครัวกำลังสร้างห้องหอใหม่”
โจวโฮ่วเต๋อพยักหน้า “คนหนุ่มสาวกล้าลุย ไปหาเงินได้จากข้างนอก”