กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บ้านที่เสิ่นหวยชิงอาศัยอยู่ในปัจจุบันเป็นบ้านที่หน่วยงานจัดสรรให้เมื่อหลายปีก่อน มีสามห้องนอนสองห้องรับแขก
ยามที่คุณปู่ยังมีชีวิตอยู่ เมื่อรวมกับพวกเด็ก ๆ อีกหลายคนก็อยู่อาศัยกันอย่างแออัด แต่ตอนนั้นตำแหน่งของเขายังไม่สูงพอ จึงทำได้เพียงทนอยู่ไปก่อน ต่อมาเมื่อตำแหน่งหน้าที่การงานขยับขึ้น พวกเด็ก ๆ กลับทยอยแต่งงานมีครอบครัวแล้วย้ายออกไป เขาจึงไม่ได้ยื่นเรื่องขอเปลี่ยนบ้านอีก
เขามองไปยังเสิ่นเหยาที่สงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว “พ่อปกป้องได้แค่เธอกับเด็กเท่านั้น หย่าแล้วเธอก็พาเด็กกลับมาอยู่บ้าน พ่อจะไปยื่นเรื่องขอรับการจัดสรรบ้านใหม่อีกครั้ง”
“เธออยากอยู่บ้านตะวันตกสองชั้นมาตลอดไม่ใช่เหรอ พ่อจะพาเธอไปอยู่เอง”
เสิ่นเหยาเงยหน้าขึ้นด้วยดวงตาแดงก่ำ ร้องไห้สะอื้นเรียก “พ่อ!”