กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ราตรีเริ่มดึกสงัด ไฟในกะละมังเหล็กดับมอดลงแล้ว
โจวหมิงฮวาถือต้นฉบับกระดาษเดินไปยังโถงกลางบ้าน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองนายยังไม่ได้นอน กำลังคุยกันเสียงเบาอยู่ด้านใน พอเห็นพวกเขาเดินมา ก็ลุกขึ้นสละที่นั่งให้
เสิ่นเนี่ยนเดินตามอยู่ด้านหลัง เอ่ยเสียงเบาว่า “ชาวจีนโพ้นทะเลกลับบ้านเกิดมาการตามหารากเหง้าและบวงสรวงบรรพชน สองสิ่งที่ทำมากที่สุดก็คือสร้างโรงเรียนกับสร้างถนน อย่างแรกเป็นบุญกุศลแก่ลูกหลาน อย่างหลังสร้างประโยชน์ให้ท้องถิ่น ล้วนเป็นเรื่องสะสมบุญกุศล”
เมื่อได้ยินคำว่า “บุญกุศล” โจวหมิงฮวาก็หัวเราะหึในลำคอ ยื่นมือไปทางเธอโดยไม่หันกลับมา “พู่กัน”