กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ปู่ทวดใหญ่ทนดูท่าทางเหิมเกริมเช่นนี้ของเสิ่นเนี่ยนไม่ได้
ผู้ชายเต็มห้องต่างยืนกันอยู่ เธอดีจริงนะ ไม่เพียงนั่งลง แต่ยังนั่งลงบนที่นั่งประธานตรง ๆ อีกด้วย เขาพูดเสียงขรึม “เธอก็เป็นเด็กผู้หญิงที่ตระกูลฟางของฉันเลี้ยงดูจนโต ทำไมถึงไร้กฎเกณฑ์แบบนี้ ใครให้เธอพูดกับผู้อาวุโสแบบนี้”
เสิ่นเนี่ยนไม่สนใจเขา แต่หันไปมองลุงใหญ่ลู่แล้วพูดเสียงเบา “ลุงใหญ่ ท่านไปยุ่งงานเถอะ เรื่องตรงนี้ฉันจัดการเอง”
ลุงใหญ่ลู่มองเธอแล้วก็มองเสิ่นเจ๋อเหลียงที่ยืนอยู่ข้างกายเธอ พยักหน้า กำชับเพียงประโยคเดียว “อย่าทะเลาะกันล่ะ”
เขาเพิ่งก้าวออกจากประตู ก็ชนเข้ากับจ้าวกุ้ยเซียงที่รีบมาจากร้านขายของชำพอดี
จ้าวกุ้ยเซียงถามอย่างร้อนรน “ลุงใหญ่เขา เป็นอะไรไป เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นอีกแล้ว”