ตอนที่ 49 ไม่ใช่ มาจากอ่าวตระกูลลู่

ลู่เจียงขับรถแทรกเตอร์กลับมาถึงอ่าวตระกูลลู่

จ้าวกุ้ยเซียงต้มบะหมี่ขาวชามใหญ่ให้เขา ทั้งยังทอดไข่ดาวมาสองฟอง พลางวางผักดองไว้ข้างมือเขาแล้วมองซ้ายแลขวา

“แปลกจริง ทำไมแม่รู้สึกว่าแกผิวคล้ำแต่ดูเปล่งปลั่ง แถมยังมีจิตวิญญาณขึ้นตั้งเยอะ” เธอเอื้อมมือไปจิ้มแขนลูกชาย “เมืองใหญ่นี่มันบำรุงคนได้ขนาดนั้นเชียวหรือ”

ลู่เจียงก้มหน้ากินบะหมี่ มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “ไม่ใช่ในเมืองบำรุงหรอก ลูกสะใภ้แม่ต่างหากที่รู้จักบำรุง”

จ้าวกุ้ยเซียงชะงักไป จากนั้นก็หัวเราะร่าออกมา พอหัวเราะเสร็จก็ส่ายหน้า “แกชอบก็พอแล้ว ขอแค่พวกแกสองคนอยู่กันดี ๆ แม่ก็วางใจ”

หลังจากหัวเราะหยอกล้อกันผ่านไป

“...ชิงซานน่ะ”

เธอเอามือยันโต๊ะไว้แล้วถอนหายใจ “เด็กคนนั้นซื่อเกินไป แกช่วยตามหาหน่อยนะ”