ตอนที่ 47 เธอพาตัวลูกชายของฉันไป

ขณะที่ลู่เจียงมาถึงอำเภอชิงซี ประตูรั้วลานบ้านเปิดอยู่

เขาเดินเข้าไป ลู่เหอกับลู่ชวนอยู่กันพร้อมหน้า พอเห็นเขาก็พากันลุกขึ้นยืน สีหน้าต่างดูไม่ดีเลย

“พี่ใหญ่” ลู่ชวนเอ่ยปากก่อน “ฟางชิงซานหายตัวไปแล้ว”

ลู่เจียงขมวดคิ้ว วางหีบหวายไม้ลง เดินไปข้างตุ่มน้ำ ตักน้ำขึ้นมาหนึ่งกระบวยแล้วล้างหน้า

“เรื่องเกิดตั้งแต่เมื่อไหร่”

“วันที่ 24 สิงหาคม” ลู่ชวนพูด “วันรุ่งขึ้นหลังจากฟางฮุ่ยเอาสมุดทะเบียนบ้านไปส่งคืน”

ลู่เจียงยืนอยู่ใต้ต้นไม้ เงาไม้ทอดลงบนบ่าของเขา

ลู่ชวนพูดต่อ “ตามหากันวุ่นอยู่สามวัน หวังชุนหลานก็โวยวายอยู่สามวัน พอคนหายไปจริง ๆ ถึงได้สติแตก เมื่อวานร้องไห้ไปแจ้งความที่สำนักความมั่นคงสาธารณะ”

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง

“บอกว่าพี่เนี่ยนล่อลวงพาตัวฟางชิงซานหนีไป”